Położony na południowym Oceanie Spokojnym, ten zróżnicowany, szeregowy obszar stanowi wyjątkowe świadectwo terytorialnej okupacji archipelagu Markizów przez cywilizację ludzką, która przybyła drogą morską około roku 1000 n.e. i rozwinęła się na tych odizolowanych wyspach między X a XIX wiekiem. Jest to również ostoja bioróżnorodności, łącząca niezastąpione i wyjątkowo dobrze zachowane ekosystemy morskie i lądowe. Naznaczony ostrymi grzbietami, imponującymi szczytami i klifami wznoszącymi się stromo nad oceanem, krajobraz archipelagu nie ma sobie równych w tych tropikalnych szerokościach geograficznych. Archipelag jest ważnym ośrodkiem endemizmu, domem dla rzadkiej i różnorodnej flory, różnorodności emblematycznych gatunków morskich i jednego z najróżnorodniejszych skupisk ptaków morskich na południowym Pacyfiku. Wody Markizy, praktycznie wolne od eksploatacji człowieka, należą do ostatnich morskich obszarów dzikiej przyrody na świecie. Na terenie posiadłości znajdują się również stanowiska archeologiczne, począwszy od monumentalnych budowli z kamienia po rzeźby i ryciny.
