Lista światowego dziedzictwa, jest to spis obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury), ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości.
Chcę Wam pokazać te wspaniałe miejsca i zapewnić, że te mniej znane również zachwycą Was swoją niezwykłością.

30 lis 2016

Monticello i Uniwersytet Wirginii w Charlottesville. Stany Zjednoczone

Monticello to posiadłość Thomasa Jeffersona, trzeciego  prezydenta Stanów Zjednoczonych, położona w Charlottesville, w stanie Wirginia. Dom powstał na wzgórzu plantacji, którą Jefferson odziedziczył po ojcu – Peterze Jeffersonie, plantatorze. Budowla w stylu nawiązującym do klasycyzmu i palladianizmu została zaprojektowana przez Jeffersona, który inspirował się pracami włoskiego architekta i teoretyka architektury doby renesansu – Andrei Palladio. Jefferson przeprojektowywał i przebudowywał dom przez całe swoje życie, mieszkał tu od 1770 aż do śmierci w 1826. Wewnątrz domu Jefferson zastosował wiele nowatorskich rozwiązań, często własnego projektu, m.in. małe windy towarowe do transportu wina z piwnicy do jadalni, szafy wyposażone w mechaniczne transportery ubrań, składane drzwi, alkowy skrywające klatki schodowe czy toalety wewnątrz domu. Większość mebli i elementów wystroju wnętrz została sprowadzona z Francji – podczas pobytu w Paryżu Jefferson zgromadził pokaźną liczbę sprzętów domowych oraz sztuki.

                                                             foto: mikebaudio


                                                               foto: Adam Fagen



                                                            foto: William Boncher



                                                      foto: William Boncher


                                                           foto: William Boncher



                                                              foto: Melissa


Jefferson założył park, warzywnik, sad oraz „laboratorium” z roślinami użytkowymi i ozdobnymi, gdzie eksperymentował z roślinami przywiezionymi z Europy i uprawą winorośli. W ogrodzie rosło 330 odmian ponad 70 gatunków roślin z całego świata, m.in. estragon i brokuły sprowadzone z Włoch, figi z Francji czy papryka z Meksyku.

                                                               foto: KevArchie



                                                         foto: William Boncher


Uniwersytet Virginia został założony przez prezydenta Thomasa Jeffersona. Inauguracyjny bankiet szkoły odbył się w 1824. Pierwsze klasy uniwersytetu rozpoczęły naukę w marcu 1825, szkoła jako pierwsza dała studentom pełny wybór przedmiotów fakultatywnych zamiast standardowych. Jefferson wyjaśniał „ta instytucja będzie opierać się na bezkresnej wolności ludzkiego umysłu. Dlatego nie jesteśmy wystraszeni czynu zgodnego z prawdą”. Uczelnia posiada wysoko wyspecjalizowane wydziały takie jak Architektura, Astronomia, i Filozofia.

                                                        foto: Adam Fagen


                                                        foto: Craig Bellamy


                                                            foto: John Perry



                                                           foto: Adam Fagen



                                                       foto: KevArchie



                                                       foto: Adam Fagen



                                                        foto: Craig Bellamy 



                                                                 foto: Patty King



                                                            foto: Davidlind 




Krajobraz kulturowo-przemysłowy Fray Bentos. Urugwaj

Miasto zostało założone w 1853 jako port rzeczny, który mógł przyjmować większe statki niż już istniejący port w Gualeguaychú.

                                                                 fuente: La Nación

Plac Konstytucji
                                             fuente: www.uruguayeduca.edu.uy


Teatr Miguel Young

                                                fuente: en.unesco.org

Rozwinął się tu również przemysł oparty na przetwórstwie rolno-spożywczym (przemysł mięsny, skórzany, wełniany). Kompleks przemysłowy znajdujący się nad rzeką Uruguay, na zachód od miasta, powstał w miejscu fabryki istniejącej od 1859 roku. Podstawą jego funkcjonowania była hodowla bydła na pobliskich preriach. Wpis obejmuje zarówno budynki, jak i wyposażenie firmy Liebig Extract of Meat Company, która wysyłała koncentraty mięsne i konserwy wołowe na rynek europejski od 1865 roku, a także zakład wysyłkowy Anglo, który eksportował mrożone mięso od 1924 roku. Dzięki swej lokalizacji, zachowaniu się budynków przemysłowych i mieszkalnych oraz instytucji socjalnych miejsce ilustruje pełny proces produkcyjny o znaczeniu światowym.

                                                             fuente: Pulzo.com



                                         fuente: Hostelling International Uruguay



                                                 fuente: www.enperspectiva.net


                                              fuente: www.turismoviajes.es


                                                fuente: Turismo y viajes




29 lis 2016

Hanzeatyckie miasto Visby. Szwecja

Pomiędzy XII i XIV w. Visby, dawne miasto Wikingów na Gotlandii, było głównym ośrodkiem Hanzy na Bałtyku. Dzięki XIII-wiecznym murom miejskim oraz pochodzącym z tego samego okresu przeszło 200 magazynom i domom kupieckim, Visby jest najlepiej zachowanym miastem warownym i handlowym Europy Północnej.  Rozkwit miasta nastąpił w XII wieku,  powstała wtedy katedra. Najazd króla duńskiego Waldemara IV Atterdaga w 1361 spowodował, że miasto podupadło. W następnych latach było wielokrotnie najeżdżane przez piratów. W 1525 Niemcy spalili wszystkie kościoły w mieście z wyjątkiem katedry. W 1645 Visby wraz z całą Gotlandią wróciło we władanie Szwecji.

                                                           foto: Peter Lübeck


                                                            foto: Anders Lanzen


                                                         foto: Anders Lanzen


                                                            foto: J. A. Alcaide

                                                    Katedra

                                                      foto: J. A. Alcaide


                                                  foto: Let Ideas Compete


                                                             foto: Jens Dahlin


                                                     foto: Let Ideas Compete


                                                       foto:  Bartek Kuzia


Ruiny kościoła św.Mikołaja spalonego w 1525 r.
 
                                                   foto: Let Ideas Compete 


Każdego roku w sierpniu  organizowany jest tu Tydzień Średniowiecza (Medeltidsveckan). W czasie imprezy odbywają się liczne turnieje, występy teatralne, pokazy rękodzielnictwa, biesiady czy średniowieczne jarmarki.

                                                        foto: Lars Lundqvist


                                                          foto: Lars Lundqvist


                                                       foto: Lars Lundqvist

Maloya i procesje z relikwiarzami w regionie Limousin. Francja

Tradycja muzyczna Maloya 
Maloya jest mieszanką muzyki, pieśni i tańców, charakterystyczną dla mieszkańców wyspy Réunion (terytorium zamorskiego Francji na Oceanie Indyjskim). Zrodziła się z kultury niewolników z Afryki i Madagaskaru, przywiezionych na wyspę do pracy na plantacjach trzciny cukrowej, a z czasem została zaadoptowana przez wszystkich mieszkańców wyspy. Pierwotnie miała formę muzycznego dialogu między solistą a chórem, któremu towarzyszyła gra na instrumentach perkusyjnych. Współcześnie maloya przybiera wiele form i rozwija się zarówno w warstwie tekstowej, jak i instrumentalnej. Wykonywana jest na scenie przez zawodowych muzyków i amatorów, zawiera w sobie elementy muzyki rockowej, reggae i jazzu. Pierwotnie pieśni i muzyka były odbiciem dawnych kultów przodków, z czasem stały się wyrazem żalu nad ciężkim losem ludzi zmuszonych do niewolniczej pracy, a od mniej więcej trzydziestu ostatnich lat maloya stała się ważnym elementem tożsamości kulturowej wszystkich mieszkańców wyspy. Maloya towarzyszy każdemu wydarzeniu kulturalnemu, politycznemu i społecznemu na wyspie, stając się tym samym elementem walki o prawa polityczne. Tradycja ta podtrzymywana jest przez ponad 300 działających na wyspie zespołów, w tym artystów o światowej sławie, jest także nauczana w miejscowym konserwatorium.

                                                        fuente: Unesco

Procesje z relikwiarzami w regionie Limousin
W Limousin co siedem lat odbywają się ceremonie i procesje towarzyszące oddawaniu czci relikwiom świętych katolickich, które przechowywane są w tamtejszych kościołach. Mieszkańcy gromadzą się, by oglądać procesje z relikwiarzami., w których niesione są sztandary i idą osoby w historycznych strojach. Wystawianie relikwii jest lokalną tradycją, a mieszkańcy regionu uważają się za jej spadkobierców, niezależnie od tego, czy są czy nie są chrześcijanami. Poszczególne bractwa i komitety organizacyjne uczestniczą aktywnie w przygotowaniach do uroczystości, które rozpoczynają się już rok wcześniej. Zaangażowani są w nie liczni rzemieślnicy, przedstawiciele duchowieństwa, radni, stowarzyszenia charytatywne i wolontariusze, a także chóry, orkiestry i zespoły muzyczne.

                                                            fuente: Unesco

28 lis 2016

Tienszan w Sinciangu. Chiny

Tienszan to wielki system górski w Azji Centralnej, na pograniczu Kazachstanu, Uzbekistanu, Kirgistanu i Chin. Długość pasma wynosi około 2500 km, zaś najwyższym szczytem jest Szczyt Zwycięstwa ( pik Pobiedy; 7439 m n.p.m.) leżący na granicy Kirgistanu i Chin. 
Na system górski Tianshan w regionie Xinjiang składają się obszary czterech gór – Tömür, Kalajun-Kuerdening, Bayinbukuke oraz Bogeduo Shan, zajmujące łącznie powierzchnię 606833 ha. Są one częścią środkowoazjatyckiego pasma gór Tianshan, jednego z najwyższych na świecie. Tianshan cechuje unikalna rzeźba terenu oraz zjawiskowo piękne panoramy z ośnieżonymi szczytami i lodowcami, dziewiczymi lasami i łąkami, krystalicznie czystymi rzekami, jeziorami i czerwonymi skałami narzutowymi.

                                                           foto: David DeFranza


                                                             foto: Sergio Tittarini


                                                               foto: tian yake


                                                           foto: tian yake 



                                                        foto: Sergio Tittarini



                                                    foto: Sergio Tittarini 


 W skład obszaru wpisanego wchodzi także pustynia Takla Makan, jedna z największych i najwyżej położonych na świecie, znana z występowania dużych wydm oraz silnych burz piaskowych.

                                                    fuente: Travel China with Me


                                               fuente: เอ็กซ์ตร้า พลัส ทราเวล

Systemy nawadniania typu afladż. Oman

Obszar obejmuje pięć spośród 3000 wciąż użytkowanych systemów irygacyjnych, których początki sięgają roku 500 naszej ery, jednak odkrycia archeologiczne dowodzą, że systemy nawadniające znane były w tym kraju, odwiecznie borykającym się z problemem suszy, już 2500 lat p.n.e. Aflaj to liczba mnoga słowa falaj, oznaczającego w klasycznym języku arabskim dzielić na równe części, dzielić się po równo skąpymi zasobami. Wykorzystując siłę grawitacji, specjalnymi kanałami często długości wielu kilometrów, kieruje się wodę z głębokich podziemnych źródeł wprost na pola uprawne lub do gospodarstw domowych. Efektywne zarządzanie wodą i jej sprawiedliwy podział zarówno w miastach, jak i na wsiach, wynika z niezmiennego od wieków poczucia wzajemnej zależności, z faktu wspólnych wartości łączących społeczność, a także z wiedzy czerpanej z obserwacji astronomicznych. Na infrastrukturę tego obszaru składają się również domy, meczety, zegary słoneczne oraz liczne wieże wartownicze zbudowane specjalnie dla obrony bezcennych systemów nawadniających.

                                                               fuente: 4Gress


                                                                   fuente: وام



                                            fuente: 2015.omanobserver.om


                                                               fuente: Landolia


                                               fuente: UNESCO World Heritage Centre